strona główna ?>

strona główna

bachc

terapia1Wynalazcą terapii kwiatowej był brytyjski lekarz (bakteriolog, patolog, homeopata) Edward Bach (1886-1936), który poświęcił większą część swojego życia, szukając naturalnego środka, zdolnego uzdrawiać przyczynę wszelkich dolegliwości – stan psychiczny pacjenta. Po przeprowadzeniu licznych obserwacji zauważył, że wewnętrzne napięcie, spowodowane różnymi stanami psychicznymi (np. strachem, niepokojem, frustracją, zniecierpliwieniem, gniewem, rezygnacją, przygnębieniem, poczuciem winy, żalu, tęsknoty lub osamotnienia) objawiają się często w ciele fizycznym jako określone dolegliwości (np. wrzód żołądka, bóle głowy, nadciśnienie, egzema, astma itp.). Dlatego też Bach traktował wszelkie negatywne stany psychiki jako przyczynę dysharmonii, a dolegliwość w ciele jako jej wynik. Usunięcie i stłumienie samych symptomów (np. poprzez podanie tabletki przeciwbólowej) nie jest wystarczające, gdyż należy przede wszystkim uzdrowić źródło choroby, które powstaje w umyśle.

W celu uzdrowienia przyczyn chorób, działając na negatywne stany psychiczne, Bach posłużył się ekstraktami, które pozyskał z dziko rosnących kwiatów. Jego metoda zaczęła przynosić rewelacyjne efekty.

Odkrywanie wszystkich 38 esencji było dla Bacha długim procesem. Swoje eksperymenty przeprowadzał w wiejskiej okolicy Oxfordshire, gdzie kupił dom – obecne Centrum w Mount Vernon. Doktor Bach odkrył i stworzył zestaw 38 esencji kwiatowych (37 pochodzi z roślin, jeden z wody źródlanej). Za wyjątkiem paru, wszystkie pochodziły z okolicznych terenów. Swój zestaw 38 esencji podzielił na siedem grup w zależności od występujących u pacjenta stanów psychicznych:

  1. strach, lęk;
  2. niepewność;
  3. brak zainteresowania otoczeniem;
  4. samotność;
  5. nadwrażliwość na wpływy zewnętrzne;
  6. przygnębienie, rozpacz i zwątpienie;
  7. nadopiekuńczość i nadmierna troska o innych.

Na czym polega terapia Doktora Bacha

Aby zobrazować zasadę działania tej terapii, należy posłużyć się przykładem „peeling off the onion” (obieranie cebulki), podanym przez jej twórcę – brytyjskiego lekarza Edwarda Bacha (1886-1936). Doktor Bach porównał osobowość człowieka do małej cebulki. U człowieka, już od najmłodszych lat narażonego na różne czynniki zewnętrzne, mogą powstać najprzeróżniejsze przeszkadzające emocje, przypominające warstwy w cebuli. Stają się one coraz liczniejsze i grubsze – odgraniczają osobę od jej prawdziwej natury – esencji. Celem terapii jest zatem rozpuszczenie (uzdrowienie) każdej z tych warstw. W praktyce wygląda to zazwyczaj w ten sposób, że osoba przychodzi do gabinetu w stanie ogólnego pomieszania. Cierpi z powodu różnych stanów psychicznych, którym towarzyszą niejednokrotnie dolegliwości fizyczne. Pierwszym krokiem w terapii jest to, aby klient uświadomił sobie co naprawdę przeżywa i dlaczego. W wielu przypadkach osoby te nie są w stanie określić dokładnie jak się czują, ani nazwać swoich emocji. Dzięki pomocy doświadczonego terapeuty uczą się rozpoznawać przeżywane stany psychiczne i rozpoczynają pracę nad nimi. Pomagają one osobie zrównoważyć wszelkie emocje. W trakcie terapii, osoba staje się coraz bardziej świadoma tego co przeżywa i dlaczego. Może lepiej zrozumieć swoją psychikę i poznać tendencyjne zachowania wyłaniające się w trudnych sytuacjach oraz sposoby radzenia sobie z nimi.